Aynı evde  sırtı dönük iki yabancı. 

Birlikte yapılan aktiviteler sınırlı, iletişim minimum düzeyde. Rastgele bir konuda fikir paylaşarak bir kanıya varmanın emaresi bile yok. Aynı evi paylaşmaya devam ederken ortak anlamdan ve bağlantılardan kopuşa da bir o kadar yakın, bahsettiğim bir çiftin sadece evrak evliliği. 

Duygusal patikaları kullanmaya kullanmaya yok oluşlarına şahit oluyoruz. Çiftlerin bu patikaları kaybolmaya yüz tuttuğunda, geriye birbirinden uzak iki nokta kalıyor, biri bir uçta diğeri ötekinde. Birbirlerine seslerini duyurmak için bağırmaları gerekiyor bu da zaten ancak temel ve basit ihtiyaçlar için oluyor. Soğuk bir odanın içinde sessiz çığlıklar ve işiten kimse yok. Bu tabloya dikkatli bakalım, çift hala birlikte mi? 

Çiftlerin çoğunda bu duruma adapte olmak için bir çaba görülür. Giderek azalan bir çaba ve birlikte olan ama olamayan bir çift. Birbirinden uzaklaşma şiddetle artarken, rastladığımız şey öbürünün hayatında neler olduğuna dair sorulara cevap veremeyecek kadar yabancılaşma. Birinin bir sorunu olduğunda diğerini aramıyor, bir omuza ihtiyacı olduğunda bir liste çıkaracak olsa muhtemel omuzlara, arasında eşi yok. Markete girdiğinde sepete onun sevdiği meyveyi koymuyor, kahve molasında sesini duymak için aramıyor, uyuyakalsa üstünü örtüp yüzüne bir öpücük kondurmuyor. İlişkinin dinamikleri kendine hastır.

Söylediklerim her ilişkinin doğasında olmayacağı gibi, söylemeye çalıştığım bir diğerine ilgi, onu önemseme, paylaşmak için arzu ve onunla olan dakikaları artırma isteği. Bir ilişkide bunların oranı düştükçe duygusal olarak boşanmaya başlıyorsunuz. Her ne kadar evlilik devam etse de. 

Birliktelik giderek, aynı evde birbirlerini hapsetmeye dönüşüyor. Bağlayıcı olan alışkanlıklar, mecburiyetler, toplumsal kurallar, ekonomik engeller ve yeni bir maceraya girişmeye cesaretsizlik bu hapis hayatını kontrol eder. O hapishanenin gardiyanları da işte bu saydıklarım. Elinden sopa indirmeyen bu gardiyanlar da ortama korku, stres, endişe ve nefret salıyor. Boşanma süreci resmiyete dökülmese de çift duygusal olarak boşanıyor. Yalnızlığı deneyimlemenin aynı yatakta ve iki ayrı yastıkta oluşu her gün cezanın katlanması anlamına geliyor. 

Bu çiftler sırlarla doludur. Sırlar birçok nedenden ötürü tutulabilir. Sır dediğim paylaşmaya duyulan isteksizlikle ortaya çıkan, neden paylaşayım, nasıl paylaşayım, ne kadarını paylaşayım, kim olarak paylaşayım gibi şüpheye düşürücülerle devam eden buz tutan kitli kutulardır. Kilit göz önünde dursa da öncelik önce buzları eritmektir. Duygusal olarak boşanan çiftlerde buzların arasında yaşam savaşı verilir. Duygusal boşanma gerçekleşmiş ilişkideki çiftler, terapiye çoğunlukla onarılamayacak halde gelir.